Kunzang Rigdzin Pema Namgyal — dziewiąty Gangteng Tulku Rinpocze

J.Ś. Gang­teng Tulku Rin­pocze w dzieciń­stwie został roz­poznany przez J.Ś. XVI Kar­mapę Rang­dziunga Rigpę Dordże, J.Ś. Dudzioma Rin­pocze oraz J.Ś. Dilgo Khjentse Rin­pocze jako dziewiąta inkar­nacja ciała Pema Lingpy (1450–1521). Jego inkar­nacje w Bhutanie uważa się za szczególne błogosławień­stwo dla tego kraju. Zgod­nie z wcześniej­szymi prze­powied­niami Gang­ten­gowie Tulku będą inkar­nowani tylko w Bhutanie.

Dziewiąty Gang­teng Tulku urodził się w 1955 roku w pobliżu Tongsa i został pod­dany tradycyj­nej edukacji tulku w klasz­torze Tongsa, zanim został for­mal­nie intronizowany w gom­pie Gang­teng — siedzibie Gang­teng Tul­ków. Gompa Gang­teng, której nazwa jak i miej­sce zostały wybrane przez samego Pema Lingpę, została założona na początku XVI wieku przez wnuka Pema Lingpy — pierw­szego Gang­tenga Tulku Gjalse Pema Trin­lej. Po intronizacji Rin­pocze przejął duchowe przy­wódz­two nad 19 klasz­torami i pustel­niami ningma. Rin­pocze otworzył m.in. klasz­tor żeń­ski (Pema Czoling), gdzie mniszki mogą zdobyć kom­pletne wykształ­cenie. Obecny Gang­teng Tulku studiował trzy lata z J.Ś. Dudziomem Rin­pocze — głową szkoły ning­mapa. Przez ten czas otrzymał pełny cykl inicjacji i nauk linii Pema Lingpy od dwóch wiel­kich mistrzów – Dudzioma Rin­pocze i Dilgo Khjentse Rin­pocze. Przez następne 8 lat prze­bywał na odosob­nieniu w stanie ciągłej, głębokiej medytacji, pod kierun­kiem poprzed­niego Dzie Khenpo Ten­zina Dhen­dupa, oficjal­nego zwierzch­nika religij­nego w Bhutanie. Póź­niej nastąpił okres inten­syw­nych studiów, między innymi u Czatrala Rinpocze.

Przez ostat­nie 15 lat poprzedni Dzie Khenpo Ten­zin Dhen­dup (który jest uznawany za jed­nego z naj­więk­szych współ­czesnych mistrzów dzog­czen) prze­bywał w ścisłym odosob­nieniu medytacyj­nym, w swej chacie pustel­niczej na szczycie góry i prze­rywał je tylko w przy­padku odwiedzin króla Bhutanu, czy takich uczniów jak Gang­teng Tulku. To właśnie Dzie Khenpo Ten­zin Dhen­dup nalegał i zachęcał obec­nego, dziewiątego Gang­tenga Tulku do odwiedzenia Zachodu i udzielania nauk dzog­czen jak i „Dziewięciu jan wiel­kiej doskonało­ści”, nauczanych przez samego Buddę. Od momentu ukoń­czenia w 1992 roku kolej­nego ścisłego odosob­nienia Gang­teng Tulku pracuje nie­prze­rwanie na rzecz umoc­nienia i roz­po­wszech­nienia nauk i prak­tyk linii prze­kazu Pema Lingpy. Owocem jego inten­syw­nej bud­dyj­skiej działal­no­ści jest powstały w Bhutanie nowy ośrodek trzylet­nich odosob­nień, cen­trum ścisłych odosob­nień dzog­czen, nowa szedra (szkoła dla mnichów na poziomie uniwer­sytec­kim), jak i wiele świątyń i szkół religij­nych. Rin­pocze odwiedza co roku zarówno Europę, Azję jak Amerykę Pół­nocną i przy­czynia się do powstania ośrod­ków odosob­nieniowych na tych kon­tynen­tach. Rin­pocze naucza bud­dyzmu w jego całej roz­ciągło­ści w for­mie wykładów i inicjacji. Rów­nocześnie Rin­pocze jest odpowiedzialny za ponad 25 prywat­nych klasz­torów ning­mapy i świątyń w Bhutanie jak i gompę Gang­teng — naj­więk­szy prywatny klasz­tor w całym królestwie Bhutanu. Przede wszyst­kim jed­nak dzięki niemu rośnie liczba prak­tykujących uczniów. To, że Gang­teng Rin­pocze prze­bywa wśród nas stanowi dla nas wielką szansę do skorzystania z jego duchowej spu­ścizny i doświad­czeń. Niech kon­takt z nim przyniesie korzy­ści i dobro zarówno nam, jak i wszyst­kim czującym istotom.

Linia inkar­nacji Gang­ten­gów Tulku na pod­stawie książki Sarah Har­ding „Życie i nauki Pema Lingpy”(Wydawnictwo NORBU, Rok wydania 2008):

  • Gjalse Pema Trin­ley (1564-1642)
  • Ten­zin Lek­pai Don­drup (1645-1726)
  • Tin­ley Namgjal (zm. ok. 1750)
  • Ten­zin Sizhi Namgjal (1761-1796)
  • Orgjen Geleg Namgjal (zm. ok. 1842)
  • Orgjen Ten­pai Nyima (1873-1900)
  • Orgjen Ten­pai Nyinjed ()
  • Orgjen Thin­ley Dorje ()
  • Kun­zang Pema Nampar Gjalła (ur. 1955)

Kunzang Rigdzin Pema Namgyal Kunzang Rigdzin Pema Namgyal Kunzang Rigdzin Pema Namgyal Kunzang Rigdzin Pema Namgyal

  • Yeshe Khorlo: